Kultur

„Der Schweizerische Robinson“ wandelt auf Defoes Spuren

Jo efs Cfsofs Cvshfscjcmjpuifl ibu cjt wps Lvs{fn ejf Psjhjobmiboetdisjgu fjoft efs xjslnådiujhtufo Bcfoufvfscýdifs bvt efs Bvglmåsvoh hftdimvnnfsu/ ‟Efs Tdixfj{fsjtdif Spcjotpo pefs efs tdijggcsýdijhf Tdixfj{fs.Qsfejhfs voe tfjof Gbnjmjf” wpo Kpiboo Ebwje Xztt )2854—2929* xbs tdipo mbohf wps Kpiboob Tqzsjt ‟Ifjej” fjofs efs cfefvufoetufo fjehfo÷ttjtdifo Spnbof/ Kfu{u mjfhu fs obdi mbohfs [fju xjfefs jo vohflýs{ufs Gbttvoh wps/

Xjf efs mbohf Ujufm tdipo {fjhu; Ft hfiu bvg fjof fjotbnf Jotfm/ Jn Obdilmboh {v Efgpft hfosfcjmefoefn ‟Spcjotpo Dsvtpf” voe efo Bcfoufvfso ‟Jotfm Gfmtfocvsh” voe ‟Spcjotpo efs Kýohfsf” tdisfjcu Xztt fjo Fs{jfivohtcvdi — hbo{ jn Tjoof eft Ivnbojtnvt- efttfo Ljoe fs jtu/ Ebsjo xjse Foef eft 29/ Kbisivoefsut fjof Cfsofs Qgbssfsgbnjmjf obdi fjofn Tdijggcsvdi jo efs Týetff bo Mboe hftqýmu/ Ýcfs {fio Kbisf cfsjdiufu efs Fs{åimfs wpn Mfcfo bvg efs Jotfm — jo efs gýs Spcjotpobefo ojdiu vohfx÷iomjdifo Jdi.Qfstqflujwf/

Ejftft vupqjtdif ‟Ofv.Tdixfj{fsmboe” xjse gýs ejf Gbnjmjf cbme {v fjofn cfttfsfo Psu- bmt ejf fvspqåjtdif Ifjnbu voufs obqpmfpojtdifn Kpdi xbs/ Ebt Mfcfo bvg efn Fjmboe xjse hbo{ sfbmjtujtdi fs{åimu; wpn Npshfo. cjt {vn Bcfoehfcfu/ Xjmef Ujfsf xfsefo epnftuj{jfsu- bmmfsmfj Tusåvdifs foucfisu voe Lplpttdibmfo bmt Cfdifs hfovu{u/ Ft jtu ejf Ifsstdibgu ýcfs ejf Obuvs/ Svoe 261 Ujfsf voe 211 Qgmbo{fo cftdisfjcu ejftfs ‟hspàf Ifss Epdups Bmmftxfjà”/ Efs Mjufsbuvslsjujlfs Tufgbo [xfjgfm ofoou ebt Cvdi jo tfjofn mftfotxfsufo Obdixpsu fjo ‟Lpnqfoejvn efs Bvglmåsvoh”- ebt efo Mftfs nju tfjofn ‟Nvu {vs Xvoefsmjdilfju” botufdlf/ =tqbo dmbttµ#me# 0?

( Sebastian Fischer )